(BitArkivo.org) Katolika Vivo - Numero 23, la 22-an de Novembro (1931)

1“ Jaro

N° 23

ĈIUDUSEMAJNE

22 Novembro 1931

★

★

Lfl 3 a KATOLIKfl IlJTERNflGIfl SEJVIflJHO

en Geneve

Soveta konfeso

En antaŭa defartikolo
ni jam parolis pri la Stata
sklaveco en Sovelujo. Ni
scias, ke tiu artikolo
kaŭzis ian sensacion ĉe
multaj, al kiuj i estis
kva/.aŭa revelacio. Nia
nuinero estis en inalmulte
da tempo tute elĉerpita.
Oni ja malfacile konjekt-
as, ke tiel mizera stato
estas ebla, eĉ en lando,
kies reputacio estas ta-
men malbonfama. La do-
kumentoj de ni jam donitaj estis oĥcialaj
atestoj Sed oni ankoraŭ povis iomete sus-
pekti, se ne pri ilia aŭtentikeco, tamen pri
ilia enhavo, kiu eble estas tro graviganta
certe malbonan, sed ne tiel kruelan situacion.

Jen soveta konfeso, kiu certigas la tutan
veron de niai diroi. (iin havieas la Inter-
naciisto, organo de la klasbatala esperant-
istaro, en sia julia numero.

La verkinto, iu N. S. Pargaĉevskij, citas
sep ĉefajn akuzpunktojn kontraŭ la soveta
registaro :

« 1. La sovetaj laboristoj ricevas mizerajn
salajrojn.

2. Malsato regas en sovetaj respublikoj.

3 . La sovet-registaro estas fakte imperiista.

4. En Sovetujo diktatoras ne proletaro, sed
sole komunista partio.

5 . La vilaĝanoj, ne dezirantaj obei la mi-
zerigan devigan kolektivigon de agromas-
trumado, estas mortigataj kaj inalliberigataj.

6. La industriigo, la kvinjara plano mal-
sukcesas, liaskas, kio signifas maltaŭgecon
de 1’ sovetsistemo.

7. La industriigo sukcesas nur, ĉar rnult-
ajn laborojn (precipe en la arbarindustrio)
plenumas malliberuloj kaj devige laborantaj
proletoj kaj vilaĝanoj. »

Ni retenos nur la kvinan kaj sepan punkt-
ojn, kiuj rilatas nian antaŭan artikolon. Kaj
ni vidu nun, kiel respondite estas al tiuj du
akuzoj kontraŭ la Soveta Unuijjo.

Unue Kamarado Pargaĉevskij faras jenajn
demandojn, per kiuj li pretendas « trafi de-
salte la kapitalistajn ŝtatojn ».

A 1 la demando: ĉu estas vilaganoj mal-
liberigitaj en Sovetujo pro malobeo je dev-
iga kolektivigo ? li respondas per alia de-
mando : « Ĉu amerikaj negroj, hindoj, ĉinoj,
koreanoj, laborantaj laŭ multjaraj kontrakt-
oj, serbaj kaj bulgaraj, rumanaj kaj hungar-
aj vilaĝanoj ne estas de la burĝaro kaj ter-
posedantaro ekspluatataj, malliberigataj kaj
mortigataj ? »

Pri la demando, ke multajn laborojn plen-
umas devige laborantaj proletoj kaj vilaĝan-
oj, li ankaŭ respondas per alia demando:
« Ĉu indiĝenoj. laborantaj sur koloniaj plant-
ejoj laŭ multjaraj kontraktoj ne devige kaj
ne sklavece laboras ? »

Demandoj ne estas respondoji Kamarado !

Povas esti bedaŭrinde, ke kelkaj liomoj
estas ekspluatataj de burĝoj kaj sklavece la-
boras por terposedantoj en kelkaj landoj.
Sed tiu ekspluateco kaj sklaveco ne estas
ŝtata reĝitno, kiei en Sovetujo. Jen certe
grandega diferenco. Kaj ni, katolikoj, kiuj
protestss kontraŭ ĉiu ekspluateco kaj sklav-
eco, ankaŭ rajtas plilaŭte protesti kontraŭ
sklaveca ŝtatsistemo.

La demandoj de la redaktoro de la lnter-

Jen la teksto de la konkludoj legitaj de |
S-ro Gonzague de Reynold, prezidanto de la
Katolika Unuiĝo por Internaciaj Studoj, ĉe
la (ina kunveno de la 3 -a Semajno Katolika
Internacia, en Genĉve, la dimanĉon 20 sep-
tembro 1 <> 3 1.

★

Dum tiu 3 -a Internacia Katolika Semajno,
ni celis studi objektive la gravajn agadojn
de la Ligo de la Nacioj, ekzamenante ilin
per la lumo de la kristanaj principoj. Ni de-
ziris ekkoni, ĉu estas jen konsento, jen mal-
konsento, jc.. almenaŭ marŝo al sama punkto
inter unuparte tiuj principoj kaj aliparte la
organizo, la agado de la Ligo de la Nacioj.

Nu, nia en' eto ebligis al ni line konkludi
ke la Ligo de" la Nacioj, malgraŭ siaj hezitoj
kaj sia mab ipideco marŝas iom post iom
ira la malb vftjj de la politika «i»o al la
kreado de objektiva internacia juro, kon-
forma en sia ĝenerala tendenco al la postul-
oj de la kristana pensmaniero, al la postuloj
de nia tradicia tilozotio.

I. — Konsento Inter la prineipoj de la
Ligo de Nacioj kaj la tradicia agado
de la Eklezio.

La kontrakto de Versailles, diris S-ro Geor-
ges Renard, profesoro ĉe Universitato de
Nancy, estas porkreada ĉarto. Sendube, ĉiu
el la ŝtatoj kiuj aniĝas al ĝi, serĉas sian
propran bonon. Tamen, ĝi ne serĉas tiun
bonon en la malkonsento, sed en la kon-
sento kun la bono de la aliaj. La organizado
de la paco inter la popoloj — fonnantaj
vastan ort/ani'zaĵon rnoraian, lait la justeca
regulo, kiu inontras al ĉiu sian iokon en ia
kornuna bono tle la homaro — jen estas
ŝajne, la nova formulo de la internacia juro.
Jen estas ankaŭ la nia. Tiu formulo forjetas
fakte la koucepton, kiu bazis la internacia
juro nur sur la respekto de la traktatoj kon-
siderataj kiel simplaj kontraktoj inter po-
tencoj liberaj kaj suverenaj, kiel se kontrakto
— kiu postulas antaŭa jura regulo — estus
la plej grava fundamento de tiu regulo.

S-ro de Halecki, profesoro ĉe Universitato
de Varsovio, montris per historiaj faktoj, ke
la katolika Eklezio ĉiam klopodis por estigi
organizan komunecon de la nacioj. Malgraŭ

naciisto entenas do implicitan konfeson :
estas en Sovetujo vilaĝanoj kaj proletoj mal-
liberigataj kaj devige laborantaj.

Sed Kamarado Pargaĉevskij poste konles-
as plieksplicite, ke « malliberigataj estas ku-
lakoj (bienposedantoj), pastroj, sektestroj »,
kaj ke « ili estas devigataj labori ». La aŭ-
toro « loĝas en arbarekspluateja regiono » ;
li ne povas nei la faktojn. Li do « sincere
povas diri -, ke « efektive, malliberigitoj la-
boras en lia regiono ». Kaj li aldiras : « Nia
konstitucio kaj la laborleĝaro permesas al la
registaro dum seriozaj malfaciloj, danĝeroj
kaj katastrofoj, devige laborigi eĉ la tutan
loĝantaron laborkapablan. » Kaj la plenum-
ado de la kvinjara plano ĉion rajtigas.

Jen konfeso de Sovetano, loĝanta en la
sud-orienta parto de Rusujo, t. e. en regiono,
kie ne estas ankoraŭ tute organizita la ko-
lektivigo. Ni devas ĝin teni en la memoro.

Georges Ramhoux, presbitero.

la militoj, kiuj furiozis en la mezepoko kaj
kiujn la Eklezio penis igi malpli sovaĝaj, ĝi
parte sukcesis en tiu klopodo : dum tiu
epoko ege malkvieta, la Sankta-Seĝo provis
malhelpi ĉiun konflikton, pacigis aŭ instigis
al pacigo.

En la XVI-a jarcento, tiu aŭtoritato estis
malgrandigata pro la postulo de la ŝtatoj al
aŭtonomeco kaj plena suvereneco. Alidire, la
ideo pri la komuna bono internacia estis
praktike forigata. Sekve de tio, okazis tiu
antagonismo inter la naciaj foitoj, kaj tiu
antagonismo estis la ĉefa kaŭzo de la mo-
dernaj militoj. En nia tempo nur, pro kon-
traŭagado kontraŭ tiaj malbonoj, oni kom-
prenis la necesecon refari juran organizajon
kreanta la ekvilibron de la rajtoj.

El tiuj du raportoj — tiu de la tilozofo-
iuristo kaj tiu de la historiisto —.uijĝas tri
konkludoj kiuj kompletiĝas unu pe. la alia
kaj akordiĝas.

1- e) La ideo pri la komuna bono inter-
nacia devas esti la bazo de la internacia
moderna juro ; la libereco kaj la suvereneco
de la ŝtato ne devas esti forigataj sed ordig-
ataj. La forlaso de tiu ideo endanĝerigas la
pacon kaj — historio pruvas tion — naskas
militojn.

2- e) La ideo, ankoraŭ komuna nuntempe,
pri la plene suverena itato, pri la itato sin
diiganta rnern (laŭ la doktrinoj de racional-
ismo en la XVIIl-a jarcento aŭ de la Hegefa
lilozoĥo) estas kondamnata de la racio kiel
de la faktoj.

3 - e) La batalo inter tiuj du ideoj klarigas
kial la Ligo de Nacioj trovas ankoraŭ en la
organizado de la internacia komununto tiom
da nialhelpajoj krom la malsimplaj teknikaj
problemoj kiujn ĝi devas solvi.

II. — La ĉefaj agadoj de la Ligo de Na-

cioj, el la katolika vidpunkto.

En niaj aliaj konferencoj, kvar el la ĉefaj
agadoj de la Ligo de Nacioj estis ekzamen-
ataj jen en iliaj principoj, jen en iliaj real-

igoj. Nu, tiuj studoj kondukis la raportantojn
al la santaj konkludoj kiel la du unuaj ora-
toroj.

1- e) Naciaj inalp/imultoj. — Unue, pro-
tekto de la naciaj malplimultoj aŭ pli ĝuste
de tiuj kulturaj liberccoj, kies origino estas
en la necesa malsameco de la homaj aroj.
En la homaro unika, tiu kulturo naskata de
la historia socia medio tlank' al providenca
inlluo signas ĉiun liontan aron.

Sed, diris Patro Delos, profesoro ĉe la jura
libera fakultato de Lille, tiu protekto povos
esti cĥka nur kiam la ŝtato forlnsos sian ab-
solutismon. La ŝtato devas kompreni sian
veran celon: subteni la institucioj, kiuj helpas
konservi kaj disvolvi la propran kulturon de
ĉiu nacia malplimulto. Tiu lasta, same ne
devas sin fari aŭtononia kaj suverena : ĝi
devas sin konsideri kiel kunlaboranton kaj
ne kiel kontraŭbatalanton je la ŝtato. Prin-
cipo devas akordi ilin : la principo de la
komuna celo, tio estas la servo de la liomoj.

2- e) hitelekta kun/aboratio. - ĉi celas,
diris S-ro Gonzague de Revnold, prezidauto
de la katolika Unuiĝo por internaciaj studoj,

| establi interŝanĝon da sei-yoi kai leriprokan
interkomprenon inter tiuj kiuj, en iu ajn
formo, laboras ĉe intelekta laboro. ĉi estas
necesa por ke la Ligo de Nacioj povu *in
konigi, realigi la intelektan senarmigon, lielpi
la disvolvon de la intelelektn vivo, protekti
la rajtojn de la intelektuloj.

Sed la Ligo de la Nacioj ne devas agi
rilate la intelektan vivon, kiel ofte ngis la
ŝtatoj rilate la kulturajn liberecojn, kiam ili
klopodis por realigi kulturan unueron, neebla
kaj malboniga. ĉi ne devas celi similigi ĉien
tiun intelektan vivon, aŭ trudi nl In intelekt-
uloj sisteniojn kaj idcajn. Malsainaj spiritaj
agadoj, kiuj kunorditjas jen en ta sama
fako de intelektaj /aboroj, jen inler mal-
samaj fakoj de tiuj hiboroj, tio estas la
vera formulo por intelekta kunlaborado kiu
ne devas celi regadon rkzempie de la eduk-
ndo.

3 - e) Solvo de /a ekonomiaj demandoj. —
Inter la divenaj naciaj ekonomioj, diris Patro
von Nell-Breuning, profesoro ĉe Instituto
Sanktn Georgo en Frankfurt am Mein, estas
sorta komuneco kaj bezono sin kompletigi
unu la alian. Celantaj la komunan bonon
internacian, ili devas reciproke kunordiĝi en

OKAZE DE LA KONFLIKTO 1NTER JAPANUJO KAJ ĤINUJO

Kiel devus esti la S. D. N..,. kaj kiel ĝi estas.

\

-DUSEMAJNO

ALALIA

'C8r/3ieitiWDt68»roigi>g3iewwiOT»K>iGiy<a

Nova eefepiskopo en Praha

Kaŭze de la tro alta maljun- mih
eco (80 jaroj), rezignis gisnuna
eminenta kaj speciale de la pli
malriĉuloj amata ĉefepiskopo
en Praha, D-ro Francisko Kor-
daĉ. Sekve Lia Papa MoSto,
post interkonsento kun la deho-
slovaka registaro, destinis la
ĝisnunan episkopon en Hradec
Kralove, D-ron Karolo Kaŝpar,
ĉvfepiskopo de Praha.

La nova ĉefepiskopo estas
doktoro pri teologio, eklezia kaj
civila juroj. Li naskiĝis la tti
majo 1870, en malgranda urb-
eto de Bohemio, kiel lilo de
instruisto. Gimnazion li studis
en Plz.en, kaj de tie post la
maturiĝo foriris por studi en
la ĉeĥa kolegio de Romo. Fist-
inte presbiterigita, li revenis en
la patrolandon kaj fariĝis ka- f/A I

pelano. En 1896, li denove est-
is sendita en Romon, por studi
tie eklezian juron. Post sia re-
veno li fariĝis profesoro, kaj en
1907, inetropola kanoniko en
Praha. En 1920, li estis kon-
sekrita episkopo de Hradec
Kralovĉ.

El lia agado ni nur citu, kc
en 1924 li gvidis pilgrimon al
Lourdes, en 1926, partopren-
is en la Universala Eŭkaristia Kongreso en
Chicago (Usono), kaj restinte tie tri monat-
ojn, vizitis multajn katolikajn parohojn de
amerikaj ĉehoslovakoj. Plue, li gvidis la naci-
an pilgrimon al Romo, kaj en 1930, pilgrim-
on al Palestino. Laborante ankaŭ literature,
li skribis verkojn religiajn, historiajn kaj jur-
ajn. Katolikan Agadon en sia ĝisnuna epar-

H La kvindekon de la Franca Pentra Lern-
ejo de Romo estis solene festata, la 27 ok-
tobro, en la Sorbono en Parizo. La Sankta-
Seĝo estis riprezentata en la ceremonio de
Msro Tisserant, vicprefekto de la Vatikana
Biblioteko, kiu parolis je la nomo de la
Papo.

H La franca elpensinto, S-ro Eduardo Belin,
kiu oferdonacis al la Papo aparaton por
transsendi fotografajojn kaj dokumentojn, jus
estis ordenigita granda oficiro de Sankta-
Gregorio la Granda. La insignoj estis trans-
donitaj al S-ro Belin pere de la franca am-
basadoro ĉe la Sankta-Seĝo.

H Msro Francisko Sedej, ĉefepiskopo de
Goritz-Gradisca (Italujo), rezignis la postenon
pro lia tre multjara aĝo. Sekve la Papo titol-
igis lin ĉefepiskopo de Egine.

H La hispanaj Jezuitoj jus translokigis sian
faman instituton por artoj kaj industrioj en
Liĉge (Belgujo), sekve de la registaraj mi-
nacoj kontraŭ ilia societo. Tiu decido estas
granda perdo por Hispanujo, ĉar, malgraŭ
ke jam multaj hispanaj junuloj promesis
sekvi la Jezuitojn en Belgujon por daŭrigi
siajn studojn, multaj junaj metiistoj ne plu
povos profiti la vesperajn kursojn de la ins-
tituto ĝis nun organizitajn.

H La Papo sendis leteron al Pastro Ledoc-
chowski, geiieralo de la Jezuitoj, por esprimi
sian simpation al la Societo okaze de la per-
sekutoj de ĝi suferataj en Hispanujo, speciale
por ĝia obeemo al la Sankta-Seĝo. En tiu
letero Pio XI-a protestas kontraŭ la diro, ke
la Papo estas fremda aŭtoritato. Kaj tiu-
okaze li memorigas parolon de Princo de Bis-

marck : « La aŭtoritato, al kiu obeas tiom da
milionoj da civitanoj de lando, ne povas esti
rigardata kiel fremda en tiu lando. »

H Laŭ la ĵurnalo Obzor, el Zagreb, la lasta
sumigo pri la loĝantaro en Jugoslavujo sci-
igas, ke estas en tiu lando 5 .600.000 kato-
likoj en la tuta enloĝantaro, kiu sumas
14 milionojn.

H Kardinalo Verdier, ĉefepiskopo de Parizo,
transdonis la insignon de Kavnliro de la
Honor-Legio, la 4 novembro, al Franciskana
religiulo, en la monahejo de Fontenay-sous-
Bois, apud Parizo, F’rato Martial Bayard, al
kiu oni fortranĉis la ambaŭ kruroj, sekve de
milita akcidento.

H La Internacia Komisiono de la direktoroj
de katolikaj gazetoj, okaze de ĝia kunsido
en Rotterdam (Nederlando), sendis protest-
leteron al la hispana ĵurnalo El Debate pro
la religia persekutado en Hispanujo kaj sian
simpatian enkuraĝigon pro la brava sinten-
ado de la redakcio en tiu batalo por la rajtoj
de la Eklezio. La Komisiono ankaŭ sendis
homaĝan telegramon al la Papo.

H Msro Feltin, episkopo de Troyes (Franc-
ujoi, ĵus estis promociita kavaliro de la Ho-
nor-legio.

H Meso por la paco estos celebrata de nun
ĉiumonate en la preĝejo Notre-Dame de Lo-
rette (Francujo). Tutapude estas grandega
milita tombejo.

H La Katolika Federacio Nacia de Francujo
okazigis sian ĉiujaran pilgrimon en la Bazi-
liko de la Plejsankta Koro de Jesuo, dimanĉ-
on la 8 novembro.

Msro Karlo Kaŝrar, ĉefepiskopo de Praha

hio li tre fervore propagandis, volante, ke ĝi
per karitato kaj bonfaro enpenetriĝu ankaŭ
en aliajn sferojn de la vivo.

La nova ĉefepiskopo, per sia ĝisnnna agado
garantias, ke li sur la posteno de ĉehoslo-
vaka primato, estos ornamo por la Eklezio
kaj patrolando.

Francisko Kudrna.

La 3“ Katolika Intcrnacia
Semajno

Duobla amasdemonstrado
kontraŭ la sendiuloj en Bavarujo

Opinio de pariao pri la katolika Eklezio

Kiel oni jam scias, okazis lasttempe balot-
elektoj .gn Anglujo, sekve de politika krizo.
En la no.va pariamento ia Katolikaj deputitoĵ
estos 21, anstataŭ 24 en la antaŭa. El ili 16
estas konservativoj; 3 laboristoj kaj 2 ir-
landaj naciistoj.

Inter la katolikaj laboristoj, kiuj ne estas
reelektitaj, oni mencias S-ron J. Scurr, kiu
estis la defendanto, eri la antaŭa parlamento,
de la rajtoj de la katolikaj lernejoj kontraŭ
la pretendoj de la antaŭa registaro.

La delegitoj de la 70 milionoj de pariaoj,
kiuj loĝas en Hindustano, okazigis lasttempe
sian jaran kunsidon en Amravati. La prezid-
anto de la Asocio de la subpremata Hindujo,
S-ro Nekaijay, en unu el siaj paroladoj, es-
primis sian opinion pri la katolika Eklezio
jene:

« Iam Francujo estis kovrita per stepoj
kaj marĉoj. En tiuj lokoj, kie neniu deziris
iri, la grandaj ordenoj religiaj kristanaj
instaliĝis. Iliaj nomoj estas Kartusianoj, Cis-
tercianoj, Benediktanoj. Ili ekkulturis, ili
displugis kaj ili ŝanĝis la tutan landon en
belega ĝardeno. llia okupado estis, krom
preĝado, la kampkulturo. Dum la centjaroj
ili progresadis produktege la kampkulturon.
Pere de tiuj religiaj ordenoj Francujo estis
transformita.

« Mia projekto estas nin turni al niaj krist-
anaj fratoj kaj ilin peti, por ke ili venigu
en Hindujon religiulojn, al kiuj ni transdonos
senkulturajn kampojn. Ili tie starigos agri-
kulturajn lernejojn kaj tiamaniere instruos
nian popolon. Kion bezonas Hindujo, tio est-
as lernejoj sendependaj de la registraro.

« La kristanaj religiuloj, dank' ai iliaj konoj
pri kampkulturo kaj scienco, revivigos nian
terenon kaj ebligos al la subprematoj enloĝi
la plibonigitajn terojn. »

Jen la opinio de pariao pri la katolika
Eklezio !

- . . [ fOaurti/o.)

monda ekonomio. Sed tiu ĉi ne devas regi
ilin arbjtre, ne konsiderante la ne samajn
kondiĉojn iliajn. Aliparte oni devas deziri ke
la ekonomia politiko remetu la homan per-
sonon en la centron de la ekonomio, ĉar
homo laŭ la volo de Dio devas vivi per la
ekonomio.

4-e) Rilatoj inter la popoloj kies kuituroj
ne estas sampradaj. Demandoj pri koioni-
igo. — La kristana pensmaniero, diris Msro
Beaupin, prezidanto de la Komisio de Jur-
istoj kaj Misiistoj en la katolika Unuiĝo por
internaciaj studoj, konsideras la koloniigon
kiel civilizan taskon donita de la natura juro
al la Ŝtatoj liberaj kaj memrespondecaj.
Estas protekto de la pli forta al la pli mal-
forta. Estas karita kolektiva agado.

Ĝi ne devas esti entreprenata por la nura
proĥto de nur unu ŝtato suverena, kvankam
tiu ĉi rajtas havi profiton el tiu entrepreno.
La koloniigo devas celi la komuna bono de
la internacia komunumo; ĝi devas permesi
al la katolika Eklezio, (ibere apostoladi. Gi
devas klopodi por establi la indiĝenan socion,
laŭ la tradiciaj principoj rilate la familian
statuton, la organizon de la laboro kaj la
ĝeneralajn kondiĉojn de la vivo.

Tiaj estas la kristanaj principoj kiuj eniras
iom post iom en la internacian povitivan
juron kvankam ne ĉiam per vojo rekta aŭ
kun tuta pleneco.

La plej grandaj fest-ĉambregoj de la Lo-
wenbrau- kaj Bŭrgerbriiukeller en Munheno
estis ne sufiĉe vastaj por envahi tiom multaj
alvenintaj katolikoj. Ĉeestis ankaŭ la ŝtataj
ministroj D-ro Stŭtzel kaj D-ro Goldenber-
ger, ŝtata sekretario Funke, ŝtata konsilanto
Schaffer, supera burĝestro D-ro Scharnagl
kaj multaj aliaj riprezentantoj de la pastraro
kaj de la katolikaj societoj.

Unue parolis la konata predikisto P. Dionys
Ortsiefer, el Koln. Mi citas nur mallongan
resumon :

« Sub la preteksto de komercaj delegitaroj
oni lasas la bolŝevismon semi kaj rikolti,
vastiĝi kaj furiozi. La movado de la liber-
pensuloj fariĝis por ni serioza danĝerc, ili
havas 3 oo.ooo membrojn pli ol la katolika
popol-unuiĝo. Ni ne nur lamentu, sed ni
rigardu en la animojn de tiuj trompitaj hom-
oj. La monstra mizero kaŭzas la varbo-forton
de la sendiula movado. La vivo ŝajnas esti
sensenca ; sisteme la sendiulismo agitas inter
la malesperuloj, malfirmigas la kredon al la
Di-favoreco kaj deturnas ilin de la pastraro
kaj de la Eklezio. La sendiuloj batalas kon-
traŭ Dio, kies ekziston ili neas kaj per tio ili
pruvas Lian estadon.

« Sed la mizero estas la provilo por la
kreduloj. Staru ni kiel fronto kontraŭ la
fuŝgvidantoj, sed ni ankaŭ kompatu ilin, kiuj
ne konas Dian pacon. »

Dua parolinto estis la supera burĝestro
D-ro Hipp, el Regensburg. Jen lia parolado
mallonge skizita :

« La plivastigo de la ekonomia krizo sur la
tuta mondo montras, ke ekzistas pli profund-
aj kaŭzoj ol nur fuŝajo en la ekonomia orga-
nizaĵo. Temas plie pri animaj kaj spiritaj
krizo-aperoj. Ke la homoj malakceptas la
religion, ke ili sin deturnas de la kredo en
supernatura potenco, gvidas ilin al la interna
detruo kaj malkvietiĝo. Kaj tio perforte in-
fektas la socian vivon en familio, komunumo
kaj ŝtato.

«Apud la ĝusta ordo en la familia, ŝtata
kaj ekonomia vivo efiku ankaŭ la ŝtata pri-
zorgo por publika bonfarto kaj la libera ka-
rita agado. En tiu kunhelpa senco ni praktike
provu venki la iniciatoron de I’ bolŝevismo,
de la malkonfeso kaj malamo kontraŭ Dio. »

Fine oni vokis la tutan ĉeestintan katolik-
aron al protesto kontraŭ la plej antipatiaj
mensogoj kaj kaluinnioj pri nia Eklezio, ĝiaj
episkopoj kaj pastraro flanke de la sendiula
bolŝevist-komunista aro. Ni energie defendu

KATOLIKA VIVO

DUSKMAJNA GAZETO INTKKNACIA

DIRHKCIO kuj REDAKCIO
10, Rue Pergolesc — PARIS-XVI

Telefono : Pariti-Passy oti- 3 o

La ilirektoro akcoptas inerkrede kaj sabute
ie la 14-a £i* la i8-a, kaj laŭ interkonsento.

ADMINISTRACIO
10, Rue Pergolĉse — PARIS-XVI
Poŝta ĉekkonto : Rainboux Georges, Paris n* 281.40

A BONPRBZOJ :

jara duonjara kvaronjara

Por Francujo kaj ĝiaj

Kolonioj. . fr. fk. 30 .— 16 ,— 8 50

Por landoi kun rabata

poŝttarilo fr. fk. 35 .— 18.50 9.75

Por aliaj landoj fr. fk. 40 .— 21 .— 11 .—

La abonoj komencas la 1-an de £iu monato.
ĉiu abonanto al Katoliku Vivo ricevas ankaŭ la
monatan revuon ilustritan Espero Katoliku.

La abono daŭras, se ni ne ricevas kontraŭmendon,
kaj sekve gi estas tuj repagota.

Oni abonas aŭ rcabonas:
t-e Rekte al la administracio de la gazeto. ĉu per
nia poŝtkonto (Ramboui Georges, Paris n° 281.40),
ĉu per naciaj bankbiletoj aŭ bankĉekoj, pageblaj
en Parizo, sendataj en registrigita letero ; ankaŭ
per internacia poŝtmandato.

La posedantoj de noŝtĉekkonto en la sekvantaj
iandoj : Aŭstrujo, Kelgujo, ĉehoslovakujo, Danujo,
Danzigo. Franca Okcidentafriko, Germanujo, Hun-

f ;arujo, Jugoslavujo, Luksemburgo, Maroko, Neder-
ando, Saarteritorio, Svedujo, Svisujo kaj Tunizio,
povas pagi per internacia poŝtĉektransigilo al franca
poŝtĉekkonto nia.

2-e Pere de la enlandaj abonejoj ĉi-sube menciit-
aj, sammaniere aŭ per ilia poŝtkonto :

Por Anglujo : S-ro J. E. Hookliam, 45, llolmesdale
Road, en Teddington (Middlesez).

Por Aŭstrujo : S-ro Karl Dŭrschmid, llerrengasse 23 ,
Graz. Poŝtkonto n° 122.791.

Por Belgujo : S-ro Cesar Vanbiervliet, Audenaer-
desteenvveg 100, Kortrijk. Poŝtkonto n* 2289.27.
Por Ĉehoslovakuio'. S-ro Fr. Kozel, Trebizsklho 474,
Praha-Koŝire. Poŝtkonto n* 89.927.

Par Germanujo : S-ro J. Thomalla, Harsdoferstr. 7 k.

Magdeburg-W. Poŝtkonto n* 9.728.

Por Hispanujo : Pastro Font Giralt, Seminario de
Santa Maria del Collell, Gerona-Banolas.

Por Jrlando : S-ro H. McNiel Macaulev, 1, Welling-
ton Ouay, Dublin, C. 4.

Por Nederlando : Firmo W. van Eupen, Wai 2-a,
Eindhoven. Poŝtkonto n* 19.3 i3.

Por PoJujo : S-ro M. Janik, Ŝwierklany-Dolne (Ryb-
nik). Konto P. K. O. 303.779, Katowice.

Por Svislando : S-ro llans Finkel, Linsebŭhlstr. 4a,
Sankt-Gallen.

nin kontraŭ tiu semo de malamo kaj mal-
fido en nia popolo, ni provoku niajn regist-
arojn al aktiva interveno kontraŭ tiu direk-
tivo subfosanta nian kristanan kulturon, kun
forta intenseco ni protestu kontraŭ la venen-
igo de nia junularo, kontraŭ la ekstermo de
religio kaj moralo en nia popolo per la bol-
ŝevismo.

Ni, germanlandanoj, speciale staru ankaŭ
kontraŭ precipe aflikta kaj indigniga aperaĵo.
La iama generalmarŝalo Ludendorff (milopa
fi-fivokado) intencas en sia Voikstvarte ven-
enigi la popolon per agitaj artikoloj kontraŭ
la religio. Ni, Munhenaj katolikoj, postulas,
ke tiu gazeto pro daŭra senkaŝa instigo al
kredo-malamo estu malpermesata, ni postulas
tion por la certigo de la religia paco.

Sidis apud mi du bolŝevistoj. Mi aŭdis
ilian interdiron. Fine ili diris : « En tiu urbo
estas nenio farebla, sed ne gravas, aliloke
ni ja sukcesos. »

Maria Sot.

III. — Devo de la katolikoj: helpi Ia dis-
iĝon de la kristana pensmaniero rilate
la Internaclan juron.

La kristana pensmaniero pli malpli pro-
gresas en la fakoj de la Ligo de Nacioj kiujn
ni studis. lvun ĝojo ni konstatas tion.

En nia tempo, la mondo estas pli kristana
ol ĝi mem kredas : ĝi ekvidas ke oni ne
povas establi la pacon en la mondo kaj dis-
volvi la civilizacion se la Statoj ne forlasas
la eraran doktrinon pri absoluteco kaj sin-
diigo, se la Statoj ne kunordigas sian agad-
on lojale per la komuna universala bono.

Tiun instruon de la faktoj, la III a Kato-
lika Semajno Internacia helpis lumigi. Tiu
instruo montras al la katolikoj, ilian devon.
Ili devas labori por ke la Nacioj kiel la Ligo
de Nacioj komprenu pli kaj pli, ke la sukceso
povas okazi nur per la akcepto de la krist-
ana pensmaniero pri la internacia juro.

Jean Duffaud.

- 22 Novembro 1931

KATOLIKA VIVO

Paĝo 3 ,

MODHRNA KATOLIKA JVNVLIN-MOVADO

lia Graal-movado en fiederlando

La gvidantinoj de la movado

Car la ĉefgvidantoj de tiu movado estas la
0 Sinjovinoj de Nazareth ", tiu ĉi kougregacio
estas uduc ioinete priskribota.

F-ino Ssveers skribis en la Dutl, de majo
1 93 1 : » Estas unu el la mirindaj proprecoj
de la katolika Eklezio, ke ĝi neniam nlii£as,
neniam malmoderniĝas, sed ĉiam, kian» la
historio aliiĵjas, ĝi povas trovi novajn rimed-
ojn por tiri la animojn al Dio. »

Dum la pli frua mezepoko ni vidas la Be-
nediktanojn rehonorigantaj la manlaboron,
liberigantaj la homaron el la antaŭjuĝoj de
la malnova Roma Imperio. En la Xll-a cent-
jaro, kiam la tuta societo ŝajnis perdiĝi per
lukso kaj plezuro, ekaperis sankta Francisco
el Asizio, kiu fariĝis propagandisto de la
malriĉeco. Dum la XVI-a centjaro, kiam
tuta Eŭropo konfuziĝis pro la Reformacio,
venis sankta Ignacio de Lojola, kun aro de
kleraj, bnne organizitaj kaj viglaj defendant-
oj de la eklezia doktrino kaj de ĝia disciplino.

Tiel ĉiam estis kaj ĉiain estos. En Oiu
cirkonstanco de nova aliiĝo de la socia vivo,
la Eklezio elpensas la ĝustan rimedon por
gajni animojn al Kristo, kvankam restante
ĉiam juna, ĉiani nova kaj ĉiam la sama.

Ankaŭ nuntempe la Eklezio vidigas tiun
mirindan akomodecon. Ankaŭ nuntempe, kiam
ni rimarkas tra tuta Okcidenta Eŭropo brile
florantan kredvivon, sed bedaŭrinde ankaŭ
amasan apostaton, precipe nieze de la labor-
istoj, dum la grandaj organizaĵoj de la
malkredo, de socialismo kaj komunismo
kreskiĝas de miloj lasantaj la Kristanan dogm-
aron, dum la pastroj kaj la religiuloj mult-
foje perdas la kontakton kun tiuj, kiujn ili
volas savi, dum la apostato ofte estas kaŭz-
ata per la socia stato kaj rnizero, kiun la
pastroj ne kapablas Sanĝi, — nuntempe ek-
estis aŭ pli ĝuste reviviĝis la laika apostolado,
ĉie, en Ameriko, en Anglujo, en Belgujo, en
Germanujo kaj Nederlando. Laiko penetras
kien pastro ne povas veni. Laiko uzns rimed-
ojn, kiujn pastro ne povas uzi. Laiko riparas
la kontakton kaj lielpas kontraŭ la socin
mizero.

Sed tiu laika apostolado nun sukccsos,
kondiĉe ke oni sin dediĉas tute, senrizerve,
donante tutan povon kaj volon, foroferante
la tutan vivon. Gi nur valorns, se la laiko
serioze volas oferi same kiel kaj eĉ plu ol
la plej asketa religiulo. Se la laika apostolado
nur signifas kompromison inter la monahejo
kaj mondo, ĝi neniam produktos daŭrantan
potencon kaj intluon. Fine ĝi efektive suk-
cesos nur kondiĉ-, ke ĝi laboras kiel forta
kaj organizita aro, perfekte obeanta ai la
eklezia hierarhio, knj de ĝi senpere gvidata.

Tia aro estas Li kongregacio de la Sinjor-
inoj de Nazareth. Esktere ili estas laikaj,
vestitaj kiel laikuloj. Veste ili nenicl disting-
iĝas el la civilaj sinjorinoj de la mondo. 11i
ne havas uniformon, ili nur portas arĝentan

kruceton kiel rekonilo, nenion plu. Sed
intcrne ili estas tute religiulinoj. Gar posl
sesmonata kandidateco, komencas la vera
ekzamena tenipo, kiu daŭras du jarojn. La
uovulinoj loĝas sts monatojn en la ĉefdomo
de la kongregacio ; poste ili praktike laboras
ses inonatojn, kaj fine ili estas unu jaron en
la ekzercdomo. Je la fino de la provtempo,
ili pronuncas votojn pri ĉasteco, perfekta
obeo — tiel deviga ol tiu de la Jezuitoj —
kaj sin dediĉas al apostola malriĉeco.

La Sinjorinoj de Nazarelh kune vivas laŭ
siaj konstitucioj episkope aprobilaj. Ili estas
estrataj de ĉefestrino, al kiu, sub la kontrolo
de la episkopo, estas komisiita la tuta gu-
vernado.

Al tiu ĉi kongregacio la episkopo de
Haarlcm komisiis la gvidadon kaj estradon
de la tuta Graal-movado en lia eparhio.

Kio estas la Graal-movado

Laŭ episkopa ordono la Graal-movado
estas la nura junulina unuiĝo en Nederlando.

La celo de la Graal-unuiĝo estas organizi
ĉiujn junulinojn, kiuj ne plu devige frek-
ventas lernejon, ne nur por ŝirmi ilin kontraŭ
la minacantaj danĝeroj, sed precipe por eduki
ilin, por ke ili fariĝu fervoraj katolikaj virin-
oj. La membroj kiel la gvidantinoj, devas
esti veraj apostoloj.

La edukado konsistas el religia kaj morala
instruo, el socia instruo ankaŭ, por ke la
junulinoj sciu estonte plenumi siajn devojn
en la familio kaj la societo, kiel konvinkitaj
katolikaj virinoj.

La organizado ne sin apogas finance sur
mondonacoj, sed ĝi antaŭkalkulas proprajn
certajn enspezojn kaj sufiĉe altajn membro-
kotizojn.

La Graal-unuiĝo prizorgas ĉiujn interesojn
de la laboranta junulino, la religiajn, sociajn
kaj ekonomiajn. Nur tiamaniere ĝi kapablas
havigi al la junulino, kion 4 i bezonas.

La religia'.v moralan partun de la edukado
prizorgas presbitero, direktoro de Mariana

Kongregacio, al kiu devige apartenas ĉiuj
aninoj de la Graal-movado. l’or la socia
edukado estas starigataj kluboj kaj kursoj.
Atnuzaj kluboj havigas al la aninoj agrablan
kaj bonmoran distriĝon.

C'iuj junulinoj dc la katolikaj lernejoj kaj
unuiĝoj fariĝas membroj je la t 3 -a jaro, kiel
novulinoj. Ili estas veraj meinbroj nur je la
l 5 -a jaro. La lokaj grupoj estas parohaj aŭ
ne, laŭ la cirkonstancoj.

Por konservi la uuuccon de spirito kaj
metodo, la gvidantinoj estas centre organ-
izataj en unu instituto, kies sidejo estas en
la ĉefdomo de la Sinjorinoj de Nazareth.
I.a parohaj kaj dekanaj junul-konsilantaroj
devas ĉiam konsulti tiim instituton pri ĉiu
grava demando en la niovado. Prezidantino
de tiu instituto estas la ĉefestriuo mem de
la Sinjorinoj de Nazareth. La instituto pri-
zorgas la edukadon kaj oficdonadon de la
gvidantinoj en la Graal-ntovado.

La organizado de la Graal-movado

Ni jam scias, ke la Graal movndo estas
estrata de la Sinjorinoj de Nazareth, edukit-
aj dum dujara provado, kiu estas la bazo
mem de la movado. Tiuj virinoj estas la
kerno de la organizado. Girkaŭ tiu kerno
grupiĝas kvin rondoj :

t-e La portempaj helpantinoj de la Sinjor-
inoj de Nazareth, kiuj kun tiuj ĉi vivas, kun-
agas kaj plenumas la samajn taskojn. Oni
preparas ilin al la agado dum unu jaro.
Poste ili enviciĝas en ĉiuj rangoj de la
movado.

2 -e Poste venas la juna gvardio, elektita
korpuso de noblaj junaj virinoj, kleraj, kiuj
almenaŭ unufoje sekvis sukcese trimonat-
an kursou kaj ĉiujare ĉeestas spiritan ek-
zercadon ok-tagan. 11i estas sendataj de la
centra estraro por gvidi la klubojn morale,
religie, science kaj arte. Do la juna gvardio
staras tute sub centra estrado. La episkopo
konsilas, ke studantinoj fariĝu mei»V>roj de
tiu gvardio.

3 - e l.a lokaj gvidantinoj kaj estrinoj cstas
clektataj inter la ordinaraj ntembroj de la
Graal-unuiĝo.

4- e Ĉirkaŭ ili grupiĝas la ordiuaraj mem-
broj almenaŭ dekkvin-jaraj.

5 - e Fine estas la pli junaj mcmbroj, t. e.
la novulinoj.

En la grandnj urboj estas starigita centra
donto kun tilioj kaj apartaj dontoj ĉe la grav-
aj laborejoj.

La centra estraro, konsistanta el Sinjorinoj
de Nazarcth, staras suh la prezidanteco de
la episkopo mem.

Pri la spirlto de la movado

Por eksciti la « Graal-spiriton » oni havas
la inaŭgurojn kaj grndojn, serio/.ajn kun-
venojn kaj agadklubojn. Ciu membro estas
unue aspirantino almenaŭ dum ses monatoj.
Intertcmpe 4 i vizitas In tiel nomatajn parol-
advesperojn por ekkompreni la idealon kaj
aranĝon dc la movado, por ricevi la ĝustan
spiriton kaj sufiĉe travidi la devojn de la
membreco. La aspirantinoj rajte vizitas ĉiujn
kursojn kaj klubojn de klerigo aŭ nmuzo.
Ili ne ankoraŭ portas uniformon nek inter-
konilan kruceton.

Post ses monatoj okazas la akcepto en la
unua grado, se la aspirantino kontentige
plenumas siajn katoliknjn devojn. Ideale ili
volas fariĝi katolikoj praktikantaj, agantaj
junulinoj, en kiuj oni povas fiili. Ankaŭ tiuj
unugradaj membroj frekventas seriozajn
« vesperojn ". Parte ili eniras la agad-klub-
ojn.

Poste estas la dua kaj tria gradoj. Por ĉiu
grado oni estas pli postulema. Tiuj estas
devige agantaj membroj en la movado. Ili
devas vivi laŭ la kristanaj virtoj.

La Graal-movado volas do, formi kernon de
membroj kaj gvidantinoj, komprenantnj, ke
la idealo estas graveco, seriozeco ; ke firma
bazo estas metata eu la vivo, kaj ke tiun ĉi
povas havigi nur agoj de pentado, forto kaj
kurnĝo, amo kaj submetiĝo, sinofero kaj
kondutĝnjo, pere de organiziulo de miloj kaj
miloj de kunhelpantinoj por plibonigi la
societon ; organizado de mitoj kaj miloj, kiuj
per gaja plenunto de ofte malfacila vivtasko,
estos grandanime feliĉaj.

Tio volas la Grnal-movndo, kiel skribis
Pastro G. I.amen en la majn nuineio de Dmt.

La membroj seias, ke preskaŭ ĉiuj virin-
movadoj perdiĝis pro malharmonio. Tial
ili volas ne nur eksteran unuccon sub tlagoj,
inteikonilo kaj tiniformo, sed internnn unuec-
on pcr scio kaj volo, spiritan kunpeiuulon
ile sammaniere agnrditaj nnimoj al la sama
celo Tial autaŭ ĉio unueco en si ment, ne
malharmonia karaktero, ne karaktera divid-
eco inter Dio kaj la rnondo. Kaj pere de tia
untieco la nmika tinueco, sen jaluzo, sen klasa
diferenco, sen vilaĝa npartigo. Ĉio en la su-
pernatura komunio de la Sanktuloj.

(Jnii movatlo, uiiu idealo, unu celo, unu

La Graal-mamiestado en la Amstkrdama stauio

FELIETONO DE LA 22 NOVEMBRO I ^3 1 — 3 —

Tirola romano de H. Ŝkot de Pelzel.
Tradukis Maria Ŝot.

La pastra maljunulo rce metis sian ĉapet-
on sur la ueĝblankan haron. Kun silenta preĝo
li paŝis antaŭen. Tra la arbaro koinencis
ntuĝado, llustro kaj murmtiro, ia arboj klin-
is siajn kapojn profunde, malsupre en la valo
ku4is bluetaj pezaj ontbroj, la vualoj de
1’ nokto. La tago estis finita.

— Jes, forĝisto, la tempo marŝas rapide, ĉu
ne? diris Jakob Brunner kaj tuŝetis dunt

hejntiro per sia ntaljuna, delikata moro feran
tombkrucon.

— Kaj vi, Toni, ripozu nun bone, kaj ĝoju,
ke ĉio estas finita, ekzistas ja ne ntulte da
feliĉego en la ntondo, por tio oni jam antaŭ-
zorgis, ja, ja!

Poste li parolis ktin alia, la Mosbihler:

— Ne zorgu, Ander, ĉio estas en ordo en
via bieno; via edzino, la tliligenta Rozl labor-
as por tri, la kreditintoj atendos certe, 4i
estas tiom brava, la Rozl. Ĉu vi aŭdis min,
Ander? — Kaj se vi povus vidi la dtinask-
itojn — kiaj beletaj bubetoj, tre sanan id-
aron vi havas — kion vi dirasr Li tenis la
ntanon al la orelo. — Ne, ne, vi ne bezonas
timi, tute ne, nti estas ankaŭ ĉi tie, Jakob
Brunner, tiu forlasas neiiiujn bravajn, dili-
gentajn hontojn ; li parolos, se necesas, kun
la kreditintoj — kaj la maljunan pastron ili
ja ankoraŭ atentas.

Nun li direktis sin al la infantomboj :

— Dian saluton al vi, anĝeletoj, ĉu ne, en
Ĉielo cstas bonege, tie estas vivo!

Ĉe la tombeja enirejo li ŝpmcis akvon
benitan snper la karaj mortintoj, kaj la pord-
ego de la silenta regno fermklakis. Li

ankoraŭfoje turnis sin, salutis per la ntano al
korodiĝa tonibo:

Bonan nokton, Lip, hodiaŭ mi pieskaŭ
forgesis vin,

Tiam la alta, intpona pastro paŝis malrapide
al sia domo . Tra la krepusko briletis kaj
luntis ankoraŭ la blankaj niontoj,

La veiiontan tagon je la sama horo Brunner
ree sidis ĉi tie en sunbrilo kaj la iom rapidaj
fingroj postkalkulis ion — estas bone, iom
ĉirkaŭrigardi je la tino de 1'vojo kaj tiel
aperis bildo. — Estis bona tempo en la Bre-
tebner-domo, oni kompate traktis la fremdan
knabon kaj edukis lin kiel ftlon. Sc li ne iris
en lernejon, In kantpulo sendis lin kun la
ŝafoj en la erikejon. Tien la bubo volonte
iris! Li ŝatis, esti sola, ĉar tiam venis tiom
belaj pensoj, kaj li kuŝis en la mola arbar-
ntuskokaj en la ruĝaj kalunoj, rigardis supren
en la nubojn, kiuj neatingeble alte ŝvebis
super li, jen aperante el malantaŭ kolosaj
rokpintoj, jen malaperante malantaŭ la mont-
oj. Ili cstas strangaj formajoj, kiuj aŭ nta-
jeste aŭ ntinace forrapidis super ii, aŭ haltis
aŭ dissolviĝis antaŭ liaj okuloj.

Sur la deklivo situis pli-malpli grandaj

vilaĝdontoj, kaj tute supre ili ŝajnis kiel eta
ludajo, super kiu etendiĝas la hlua ĉielo.
Kelkaj rokpartoj estis grizaj kaj nudaj, ko-
rodiĝa ŝtonaro, preskaŭ nealirebln, forta kaj
kolosa. Super ĝi rondllugas rabbirdoj. Sur
aliaj lokoj estis densn, mnlhcln abiarn, kaj
pli suprc montriĝis kriituj deklivoj kiin ravaj
verd.ij alpherbejoj, en kiuj stnris paŝtnntaj
infauoj, kinj jubilis. Sole tio inteirompi* la
profuiidan solenan silenton de In alpejo
kaj eble anknŭ la vento, kiu pcze ntuĝis
super la altaj abioj, piceoj, pinoj kaj laiikoj,
en obtuzaj, ntalrapidaj movoj, kiel strangn
ntuziko. Ĉion tion vidis la kttabo, kaj kion
la liontoj ne kapablis enplanti en tiiin junait
homan koron, tion kreis la naturo mem. I.a
animo fariĝis granda kaj bona knj iris sen
eraro sian penigan vojon.

Sed li staris ne sola, ĉe li estis la sopiro
kaj ĉirkaŭhrakis lian kolon. La sopiro ? Al
kio? Al io, kiun li ankoraŭ ne konis, kio
certe estas tre granda knj nedireble bela.
Kelkiant forestis tiu sento sed anstntaŭ
ĝi troviĝis ĉarma infanu apud li, 4i estis
tl-jara kaj aspektis kiel delikata alpfloro. Ŝi
povis ridi kiel arĝentsonaj sonoriloj. Ofte £i

Paĝo 4

KATOLIKA VIVO

22 Novembro 1931 ■-

Letero el

Ln Svisaj balotoj poi' la Nacikonsiiantaro

La.24 kaj 25 oktobro oka/.is la novbalotoj
por la Svisa Nacikonsilantnro. C»is nun ĝi kon-
sistis t'l i<)8 membroj, nonie unu po 20.000
loĝantoj. La konstanta pligiandljjo <le la svisa
loĝantaro, kinn klare montiis la s\isa popol-
nombrado la i ilecembro l<) 3 <), nature ankaŭ
plij>randigis la nacikonsilantaron elektatan
<le la popolo ĉiun trian jaron. Propono por
rednkti la niembraron je 22.000 poe, estis
alŝceptata, Uaj samtempe tiu pri ĉiukvaraj
balotoj. Laŭ la nova popolnombi ado la re-
dukoj tlevis esti 11, al 187 membroj.

Nature nun ĉiuj partioj streĉis siajn fort-
ojn, por ne malplifortigi iliajn riprezentant-
arojn en la parlamento. La ĝis nun plej
foita partio, la radikal-demokratn, jam de-
longe estas en inflacio kaj oni tiuds fordon-
igon <le la superrango al la socialistoj, even-
tuale al la konservativoj. La socialista partio
ekkonis la situacion, kaj koinencis jani suliĉe
frue laŭtegan « tam-tamon ”, aranĝis torĉir-
adojn, eldonis fantastan kvanton da flugfolioj,
ktp. La katolik konsei vativoj kaj kristsociala
partio saine penis almenaŭ nc mnlpligrandigi

Nia gazeto estas ponumere aĉetebla en
Parizo ;

Hsperantista Centra Librejo, 11, rue tle
Sevres (VI 1 ').

Universala Oiicejo Katolika, 59 lcr , rue Bo-
naparte (VI").

La Graal-movado en fiederlando

( Daŭrit/o.)

flago, unu unifonno, unu saluto : « Excelsior><!
ĉiatn pli alten. A 1 nia alta idealo, haieluja.
Al Dio laŭdo en paco kaj gaja paskosento,
ankaŭ kaj precipe kiain okazas inalfacilajo;
kaj tiam kune antaŭen ! Ne ektiini, ne sen-
kuragigi, sed antaŭen I Ciam antaŭen, entu-
ziasme, kuraĝe, senhezite antaŭen I Tia estas
la spirito de la Graal-movado. Ke pli kaj
pii laŭte resonu eu Nederlando la salutkrio
de la Graal-aninoj : « Excelsior! Alleluja I

Antaŭen ! »

Kutime en la kunvenoj unu diras : « Excel-
sior ! », dua : « Alleluja » kaj ĉiuj svingsalut-
ante respondas : « Antaŭen ».

La Graal-movado kreskegas

La Graal-movado rapidege antaŭenpaŝas,
jam miloj kunpaSas. Eĉ Buitenzorg, en Neder-
landaj llindujoj. jam havas sian Graal-domon.
La movado jam posedas olicejon por profesi-
elekto kaj oficejon por peri laboron.

La duan Paskotagon tgSl, 2 . 5 oo Graal-jun-
ulinoj reprezentis en la Amsteidama sport-
stadio grandiozan parollioron : « La rega

Pasko-kruco ». 25.000 hoinoj ĉeestis. La suk-
ceso estis grandega, tiel grandega, ke eĉ la
neŭtralaj gazetoj ne povis silenti.

Aŭdaute tiun parolhoron : « kion ni volas,
kion ni povas, kion ni esperas »; kaj vidante
kiamaniere la niovatlo kreskas kaj influas,
ni scias, ke la moderna vivplena junulin-mov-
ado inulte promesas al la estonta kntolika
Nederlando.

(i. tkn Hagkn, presbitero.

Svislando

la voĉojn, sed plcj eble kreskigi ilin por
resti en la nuna forto en la parlamento. I)o,
grandega bruo ĉiidlanke ! Estis la plej forta

balotbatalo i>is nun.

Jen la rezullo dc ĝi :

Parti»j S ij) "i Anlaŭe

Radikal-demokrata. 52 58

Socialista. 49 5 o

Konservativa kaj luistsociala . 44 46

Metia, kampula kaj burĝa . . 3 o 3 l

Liberala. 6 6

Socialpolitika. 2 3

Komunistoj. 2 2

Komunistoj disidentaj .... t 0

Protestanta popolpartio ... 1 1

Entute. . . 187 198

Nun la laŭlega spektaklo estas finita. La
pulvorvaporo disiĝas kaj oni pace povas pri-
studi la rezulton. Entute la dekstraj partioj
estas tre kontentaj. La kampuloj preskaŭ
restis malŝanĝa. La svisa konservativa popol-
partio registras krom du certaj perdoj unu
gajnon. La socialistaj revoj foje pli restis
« |ilanekonomio ». Anstataŭ la atendita an-
taŭenmarŝo al la plej forta frakcio, ankaŭ ili
malgajnis. Kelkaj kantonoj eĉ registras klar-
an ĉeson de la ruĝa movado. La demokratoj
grumblas pri ilia malvenko, sed devas esti
kontentaj ne jam nun esti perdintaj la super-
rangon kiel plej forta partio. Verŝajne tio
tamen okazos en 1935.

La konservativa popolpartio
en Svislando

La svisa konservativa popolpartio atingis
en la jaro 1928 172.500 voĉojn. Tiu ĉi nonibro
kreskis la 25 oktobro 1 03 1 je 11.171. Tiu ĉi
progreso estas tre ĝojiga. La celo tamen ne
tute estis atingata pligrandigi la voĉojn tut-
landajn je 10 °/ 0 . La ciferoj de la unuopaj
kantonoj montras, ke ne ĉie oni laboris per
la sama ardo. Tamen ja la tutrezulto estas
tre bona, sed kelkloke ni ankaŭ povus esti
pli atinginta.

La pligrandigo de la voĉnombro en la di-
versaj kantonoj estas jena:

Sanii^Gallcii « •

2 . l 3 t

Zŭrich.

1.340

Luzern.

t -197

Wallis.

1 .090

Tessin.

1 061

Glazus.

937

Freiburg.

718

Aargau.

715

Schwvz.

64.5

Sololhurn.

819

zUg. >.

3 12

Unterwalden ....

3<)2

Basel.

284

Appenzell i.-Rh. . .

1 65

Genf.

145

Thurg.au .

83

Hein ..

40

Malpligrnndlgis la voĉ-

nombro en la kantonoj :

Graubŭnden. ....

695

Neuenburg ....

_J 4

La svisa konservativa

popol-

partio ricevis la 25 oktobi

•0 1931

pli da voĉoj. 11.171

Precipe ĝojiga estas la rezulto en la kan

La suferigo de Hungaraj jezuitaj
misiistoj kaj fratulinoj en Ĥinujo

Laŭ sciigoj ricevitaj el Hinujo, la tieaj je-
zuitaj misiistoj kaj fratulinoj, malfacilajn tag-
ojn travivis en aŭgusto. Ilian restadejon Ta-
ming fu, la bolŝevistoj kun rabistoj okupis.
Kiam tion la nacia soldataro eksciis, ili ĉir-
kaŭis la urbon por ekkapti la inalatnikojn.
Ekkomenciĝis la sieĝo per kanonoj, ĉar ili
volis la urbmurojn detrui. La 20 aŭgusto —
skribas P. Jozefo Szajko, S. J., — je tagmezo
aperis super ni aeroplano, samtempe venis
la generalo kun multaj armitaj soldatoj en
la misidomon kaj ekkaptigis Patron Rektor-
011 kaj ĉiujn eksterlandajn Jezuitojn. 11 i estis
enkarcerigitaj en lia domo, kien pli malfrue
venis ankaŭ la fratulinoj. Poste sekvis la aŭ-
dienco. « De kie vi venis ? li demandis de
la longbarbula P. Szajko. — El Hungarujo,
estis la respondo. — « Kie estas tiu lando?...
demandis la generalo. La kaptituloj klar-
igis, ke la hungaroj pli frue troviĝis en
Mongolio, kaj antaŭ mil jaroj ili migris al
Eŭropo. « Jes, jes, mi jam scias, — diris la
generalo — vi, tuj reiru, rapide, rapide! »
Kaj la misiisto, kiel akompananton, ricevis
unu oficiron kaj unu soldaton, krome unu
stampitan dokumenton, kiun li devis super
la enirejon de la misidomo fiksi. La saman
dokumenton ricevis la fratulinoj ankaŭ por
sia domo, kies teksto estis la sekvanta:
« Cauj konstruajoj de la misio. kie loĝas Ko
Tyiao Yiien (la hina nomo de P. Szajko)
staras sub la protekto de generalo Lion Ko-
ei T’Ang. Mi malpermesas al ĉiuj eniri tien.
Subskribo: generalo Lion Koei T’Ang. » De
tiuj tempoj, kvar soldatoj kun armiloj gard-
staras ĉe la pordo.

La 24 aŭgusto denove aeroplano aperis su-
per la misidomo kaj komencis ĝin sieĝi.
Multaj bomboj eksplodis, sed pli grandan
difekton ne kaŭzis. Tiam la trupo de regist-
aro okupis la urbon kaj multajn rabistojn
mortigis. La 22 aŭgusto la tuta personaro de
la misio revenis el la kaptitejo.

Tiel mi travivis — skribis P. Szajko, — la
10-tagan sieĝon kaj kaptitecon. Nia misikolo-
nio ricevis 28-3o kanonpafadojn kaj bombojn
krom la pafilkugloj ; sed feliĉe hornon ili ne
difektis. Tiel gardas nin la Dia Providenco
je kies ordono ni forlasis nian patrujon kaj
hejmon, por ke ni povu nian vivon dediĉi al
la konverto de paganoj.

Hki.eno Fiedlkr.

tono Sankt-Gallen. Gi nun je ĉiu baloto
kreskis la voĉnoinbro, kaj ĉijare oni tamen
ne esperis tro multe. La signalvorto estis
20.000 voĉoj, kio ŝajnis tre kuraĝa kaj risk-
ema. Gi nun superiĝis je 1.000 voĉoj al
20.970. Sankt-Galleu nun unuigas la plej
altan voĉnombron inter la svisa partio, sekv-
ante dc la kantonoj Ereiburg, Luzern kaj
Wallis.

La nombroj dc la svisa konservativa partio
kompare kun la balotoj en 1925 kaj 1928
signifas belnn progreson. La malproksima
celo eslas 200.000 voĉoj ; nun ni ricevis
183.741, sed okaze de la novaj balotoj en
19.35, ni volos atingi tiun nombron Ni agadu
kaj laboru por nia sankta programo, ni ja
havas fortan, la plej forlan fundon, sur kiu
ni kapablas batali ĝis la fina, glora venko!

JoHN FriNGO.

ADRESAĴO

de la Kristanaj labordonantoj
al Lia Papa MoAto

Fine de la kunsido ĵus okazinta en Parizo,
la internacia prezidantaro de la Katolikaj
Asocioj de labordonantoj sendis al Lia Papa
Moŝto adresaĵon, subskribitan de S-roj Jo-
sefo Zamanski, prezidanto por Francujo;
D-ro Fonk, por Germanujo; Karrel-Platteau,
por Belgujo; D-ro Spoorenberg, por Neder-
lando, kies teksto estas jena :

I.a prezidantaro de la internaciaj konfe-
rencoj de la Katolikaj Asocioj de labordon-
antoj, kunveninta en Parizo, la 27 oktobro
I 93 l, la unuan fojon post la publikigo de la
encikliko (huidrai/esimo anno,

sendas al Lia Papa Moŝto Pio XI-a la tre
humilan homaĝon de ĝia dankemo kaj de
ĝia admiro pro la instruoj donitaj de la
Sankta-Seĝo al la produkt-mondo.

Senripoze labori tiel por ilin diskonigi ĉir-
kaŭ si, kiel por ilin apliki en siaj propraj
negocoj. estas la tasko, kiun al si proponas
la industriestroj kaj komercistoj de la mas-
traj asocioj tie riprezentitaj.

Forigi la netolereblajn misuzojn malaprob-
itajn de la Sankta-Patro en la funkciado de
la kapitalista sistemo kaj havigi al siaj kun-
laborantoj ĝustan partoprenon en la bienoj
de Dio donitaj al ĉiuj homoj, estas sia plej
granda zorgo. En la cirkonstancoj speciale
danĝeraj, kiujn montras la lasta enciklika
letero t\ova impendet, ili volas klopodi, nun
pli ol iam, pere de la internaciaj rilatoj de
ili organizitaj, kontraŭmeti al la gianda mi-
zero, kiu disvastiĝas en la mondo, sian kari-
tatan, konkordan kaj pacan agadon.

ProoagaiMu ĉlen nlan gazelon

Statuo al Benediktano
en Pensilvanio

E11 1846 albordiĝis en Anierikon Benedikt-
ana monaho, Dom Bonitacio Wimmer, el la
abatejo de Metten, en Bavarujo. Li alvenis,
akompanata de kelkaj religiuloj, por starigi la
monahan vivon kaj prediki la Evangelion en
Ia Nova Mondo. La unua monahejo de li
fondita estis tiu de Sankta-Vincento en Pens-
silvanio. La Papo erektis la monahejon en
abatejo kaj Dom Wiinmer fariĝis abato en
1855 . Okaze de la kvindeka datreveno de
liaj votoj (i 883 ), la fondinto de Sankta-Vin-
cento kaj de la amcrikana-cassinia kongre-
gacio akceptis de Leono X 111 -a la titolon de
ĉefabato. Li rnortis la 8 decembro 1887, 78-
jara. Li estis unu el la plej famaj tiguroj de
la monaha renoviĝo en la XIX-a centjaro.

La monahoj tle Sankta-Vincento lasttempe
starigis je la mcmero de ilia patro nionu-
mcntan statuon, sur la preĝeja placo. La
statuo el bronzo estas 3 . 5 o mctrojn alta ; ĝi
estas verko dc aŭstra skulptislo Ferdinando
Seebueck. C«i reprezentas la maljunan abaton
en cappa magna, levante la dckstran man-
011 en oratora gesto.

La solena inaŭguro okazis, la 1 septembo,
en ĉeesto de kvar episkopoj kaj naŭ Bene-
diktanaj abatoj.

sidis rekte, la manoj ĉirkaŭplektitaj je la
genuoj kaj ŝiaj grandaj bluaj okuloj reve
rigardis la figuron de la gracila knabo, kies
vizaĝo montris niildan, preskaŭ dolĉan es-
primon.

Se Manjo sitlis tiel apud Jakob, ŝi ofte
subite diris :

— Gu ne, bubo, vi ne foriros ?

Tiam li rektiĝis kaj respondis:

— Ne, neniam — nur se mi iam mortos.

Li prenis ŝiajn etajn manojn kaj tenis ilin

forte, tiom forte, kvazaŭ venus io traus la
erikejo kaj volus forpreni ŝin de li... Si
estis lia unikaĵo ekde tiu vespero, kiam eĉ
lia patrino forlasis lin. loma kolero kontraŭ
tiu ĉi sidis en lia lirusto, setl eble tio estis
la granda hejmveo al ŝi. La plej multaj
knaboj povas esti liejme, nur li ne. Sed li ja
estis malriĉa bubo. Nur unu aferon li ne
komprenis, kial patrino estis kolera kontraŭ
ĉiuj homoj. Pri tio li pensis ĉiam ankoraŭ
kaj trovis neniun klarigon por tio. Ili ja tute
ne estis malbonaj, la liomoj. Kiom bonintence
estis la kampulo! Li diris al la kampulino :

— Se la manĝajo sufiĉas por naŭ, ĝi sufiĉ-
os ankaŭ por dek !

Kaj la ĉefservisto, la Lip, kioni egc li am-
is tiun ĉi ! Jam la unuan tagon li diris al la
knabo :

— Venu ĉiam al mi, se iti vin afliktas! Mi
ne tolcros, ke vi spertos malbonon. Sciu, nii
ankaŭ iam liavis tian bubeton, saman kia
estas vi, sed mi ne scias, kie li estas nun !
Li ne amas sian patron.— Lip turnis sin kaj
fendis lignon. — Jes, tiel estas la vivo, bubo,
nur neniam havi malbonan konsciencon I
Tiam la infanoj certc estimas kaj amas
nin.

La lastan parolon li diris mallaŭte al si
enpensiĝe.

Krom Lip ekzistis iu — Manjo — ĉi tiu
estis suverena por li, li bezonis ŝian ĉeeston
kiel lumon kaj ŝi iris kun li ĉiujn taghorojn
— ĝis en liajn noktajn sonĝojn. La beleta
infano havis, kvankam tri jarojn malpiiaĝa,
patrinan superecon por li, kiu ŝajnis esti ne-
lerta, timema kaj revema.

Pro liaj knabaj malsaĝeco kaj obstino tiam
kaj tiam, ŝi diris nur:

— Foriru, vi, malbona bubo, mi ne plu
amas viu !

Kaj daŭris nelonge, li jam liontis.

— Manjo, mi ne plu faros tion, kondiĉe,
ke vi iros kun mi en la erikejon.

Jakob havis altan frunton kaj malantaŭ tiu
loĝis liaj peusoj. Se li kuŝis ĉe la arbarrando^
en ora sunbrilo, li sekvis ilin de komenco
ĝis tino. Antaŭ ĉio li volis esti granda, tiam
fariĝi kampulo prudenta kaj diligenta kiel
Matias Bretebner, labori per lertaj manoj,
kaj — se ĉio estos en bona ordo, li konduk-
os Manjon kiel kampulinon en sian liejmon.
Kaj ankaŭ la patrinon, kiun li amis malgraŭ
ŝia konduto al li,

Ree ŝanĝiĝis la bildo. Jakob Brunner vidis
sin en la pastra ĉambro, — antaŭ li staris
pastra figuro kun severa, senama vizaĝo.

— Bubo, mi vokigis vin, ĉar mi volas diri
al vi hodiaŭ eksterordinaran ! Via patrino
estis ĉe ini, malkaŝis al nii sian animstaton
kaj petis min, ke mi komprenigu tion al vi.
Si estas bedaŭrinda virino kaj spertis mult-
ajn malfacilojn en sia vivo. Vi ja ankoraŭ ne
scias ĉion, sed hodiaŭ mi volas tion diri al
vi. Sidigu vin sur la kanapon, kaj nun
atentu ! Unue vi devas klarigi al mi, kion vi
pensas pri la estonto. La lernejo finiĝis, kaj
la Bretebner ne povas vin gardi ĉiam, kaj. . .

— Jes, mi volonte fariĝos servisto ĉe...

— Ne, ne I interrompis lin la presbitero,
vi povas ja celi pli alten, ol tiel ! Vi iru en
urbon por studi !

— Ha ne! diris Jakob, mi fariĝos kamp-
ulo kaj . . .

— Tio estas ne akceptebla, mia kara bubo,
imue, estus domaĝe por vi, ĉar vi estas inte-
ligenta, due, vi ne rajtas fariĝi io alia — via
deziro ne estas farebla, vere ne, li diris iom
pli milde, vidinte la okulojn de I’ bubo, kiuj
strange turnis sin al li, tute malfermite, kun
esprimo de nevenkcbla timo, nekredo kaj
sufero.

Kaj tiu timo petegis laŭte kaj klare: Lasu
min iri sole niiajn vojojn, ne disponu pri mi
tiom malmilde!

( Daŭrigota.)

Bonvolu ttiaj legantoj, kittj sci-
igas nin j>ri ŝanĝo de adreso, al-
doni al sia averto sumon da / fr. 50
( / respondkupono).

ovem

seit precipe por cloni al la junularo propran
religian ĉirknŭajou en divergaj uihoj jnm
stari&is propraj domoj, i. a. en Koterdnmo,
kie la tria fiukonstrui£is komence dc t'i tiu
jaro. Tiu £i modela konstruajo enhavas scp
klubĉambrojn, Oambron por la pastro direk-
toro, kuirejon, grandan snlunon, dum la tuta
tegmenta ctafto genie estas aranĝita kiel
kapelo.

La aĝo de la adeptoj ĝenerale varias inter
10 kaj 17 jaroj; ili plejpartc devenas el la
Inboristaj klasoj, sed kio estas farebla kun
tiu kruda materialo montru nl vi ĉi suba
malgranda statistiko de la atnbaŭ patronat-
ejoj en Groningen, plej junaj el la nialandaj
unuiĝoj, post kvinjnra laboro.

Ricevis la bapton : l>) knaboj, 10 kuabinoj,
tt gcpatroj, 12 infanoj inter 4 kaj 9 jaroj.

Edziĝoj kanonikitaj : 10 paroj.

Refaris ilian paskan devon : 19 gepatroj.

Unua sankta koinunio: 47 knaboj, 18 knab-
inoj.

Dio benu i'i tiun laboron !

J. H. Wkstkn.

LTntermediaire 1 La Perilo de la instru-
istinoj, kolegioj kaj familioj. Revuo inonata
kaj internacia por oficproponoj kaj oficpetoj.
Ponumere : fr. f k. 1. ; jarabono : fr. fk. to.—

Adreso: LTntermediaiie, en Givry, SaAnc-et-
Loire (Francujo).

NlA ru SINOONliMA STRAIVKNDISTO

bono, kie okazas la kunvenoj de la Esper-
antista Rondo de Parizo. Sed t'io ne iras
glate!

Tiu vendado de katolika gazeto tute mal-
plaCas al la neŭtralaj estraranoj de la Pariza
Rondo. Ivaj sinsekve la sekretaiio, S-ro Rene
Duhois, kaj la prezidanto, S-ro Georges
Warnier, alparolis malafable nian vendiston,
por protesti kontraŭ la vendado de Kutolika
Vivo sur la strato.

« Tio estas kontraŭ la ncŭtralcco de la
Pariza Rondo. Kaj kio okazus, se ankaŭ la
klasbatala SAT-organo : Sennaciuio, sendus
vendiston antaŭ la Sorbono ? » diris la pre-
zidanto dc la neŭtrala Pariza Rondo. Katas-
trofo, ĉu ne ? Certe, nenio ! Estus du vend-
istoj, anstataŭ nur unu. Kaj certe la ambaŭ
vendistoj ne interdisputos, ĉar ambaŭ estas
ĝentilaj homoj. Eble eĉ ili plifacile inter-
amikiĝus ol kun supozite « neŭtraluloj ».

Feliĉe en Parizo la strato estas tute libera
tereno, sur kiu ni daŭrigos la ponumeran
vendadon de nia gazeto, okazc de esperant-
istaj kunvenoj. Tiamauiere kelkaj ekscios pri
la ekzisto de Katolika Vivo.

La Dirkkcio.

Jain de longe ni incitas niajn amikojn, or-
ganizi la ponumeran vendadon de nia gazeto,
okaze de esperantistaj kunvenoj.

Kompreneble ni niem organizis ponumeran
vendadon en Parizo, de la pordo de la Sor-

Okaze de ponumera vendado
de nia organo

PARIZAJ SAMIDEANOJ

orgamzu

ponumeran vendadon
de nia gazeto
en via urbo !

☆

Tiucele ni sendas al unu sama adreso :
5 ekz. kontraŭ pago de fr. fk. 5 .—

10 — — — — 9 -—

25 — — — — 20.—

5 o — — — — 35 .—

100 — — — — 60.—

Sendu mendojn kune kun mono al nia
Propagand-Oficejo : 10, rue Pergolĉse,
Paris-XVI. — PoSta ĉekkonto : Rambous
Georges, Paris n° 281.40.

vizltu

nian ĉiusabatan
kunvenon 1

10, rue Pergolĉse
(Mĉtro: Porte-Mailiot)

iiiiimiiiiiiiiiiiiniuiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiniiniiiiiiniiiiiiHUi

filateliĉi kolekto

de 100 diverslandaj poŝtmarkoj
Afrankita: fr. fk. 10.—

(Sendu la monon kun la mendo)

KATOLIKA VIVO — FILATELIA FAKO
10, Rue Pergolĉse, Paris-XVl

Ankaŭ interŝanĝas

III .IIIIIIIHIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIil.Illllllll.1111.Illlllll

La nova patronatejo Sankta-Francisko

EN RoTERDAMO

la materialismo de Prud’homme kaj Marx
faris la ceteron, precipe inter la malriĉaj
klasoj de la popolo.

Ankaŭ en Nederlando la nombro de la
senreligiuloj kreskas tagon post tago. Kotn-
preneble ke Protestantismo pro ĝia putriĝo
kontribuas la pli grandan parton, sed ankaŭ
la katolikaro spertas perdojn. Unu el la plej
gravaj faktoj, kiuj ankaŭ en nia lando sub-
fosas la konstruajon de la katolika Eklezio,
estas la miksitaj edzigoj, edziĝoj Ho inter
katolika kaj nekatolika partio. Oni kalkulis
ke ekzemple en la urbo llago duono de la
edziĝoj de katolikoj estas miksitaj. Precipe
en la popolriĉaj urboj kaj industricentroj la
noinbro de tiaj edziĝoj fariĝas giganta, kaj
rezultas daŭran perdon por la katolika Ekle-
zio, ĉar la religia edukado de la infanoj el
tiaj edziĝoj ĝenerale tute fiaskas.

Ĉar la ekleziaj ordonoj fiajne ne kitpablas
antaŭveni la katastrofon, naskiĝis efrcliversaj
grandaj urbof^de nia lando, i. a. Amsterdamo,
Roterdamo, Hago, Harlcmo kaj Groningen,
la unuiĝoj Sankta-Francisko kaj Sankta-
Franciskino-Romana, kics speciala celo estas
regajni tiŭn perditan terenon. Sub pastra
gvidado laikuloj t. n. « kateiiistoj » penas laŭ
modelo de la fama infanzorganto Don Rosco
per ludo kaj sporto regajni tiun junularon
por la religia vivo kaj tiamaniere enkonduki
religian sferon kaj influon en la fantilioj.

Ke por tio necesas multa pacienco, persist-
emo, energio kaj laboro oni ne bezonas klar-
igon.

Tamen la ĝisnunaj rezultatoj, malgraŭ mult-
aj elreviĝoj, estas kontentigaj. Jam estas
konataj sufiĈaj okazoj en kiu tuta tamilio
revenis al la Eklezio. Ĉar la junuloj mem
kunprenas iliajn nekatolikajn kamaradojn al
la kunvenoj kaj la knabinoj iliajn amikinojn,
oftfoje okazas konvertiĝoj eĉ de tute nekato-
likaj familioj. Krom tio la unuiĝoj prizorgas
la fakinstruadon, havigas bonajn librojn, dis-
donas katolikajn jurnalojn kaj penas havigi
al siaj adeptoj bonajn konvenajn oficojn.

Regule okazas kunvenoj por la gepatroj,
kiuj servas por plifirmigi la ligon inter kate-
histoj kaj gepatroj kaj kie estas oportuna
okazo por libere priparoli edukajn kaj reli-
giajn problemojn.

Por plifaciligi la laboron de la katehistoj,

KATOLIKA VIVO

Ĉu vi

jam elprovis por gajni /a plej be/an premion

de nia Konkurso
ekvarbante dek novajn abonojn f

Enlanda misiado

en Nederlando

Generale la vorto « misiado » vivigas en la
spirito la ideon de evangeligado inter idol-
anoj kaj necivilizitaj popoloj en malproksimaj
landoj. Ĉiu, kiu tamen scias, vidi iom pli
malproksime ol sia propra rondo, konstatos
kiom vasta misitereno kuŝas en sia plej apuda
najbareco. La konfuziĝo de la spiritoj dum
la lastaj cenjaroj rezultis en la nunaj civili-
zitaj landoj la plej grandajn senreligiecon
kaj religian indiferentecon imageblajn. La
ntina Eŭropo kalkulas centmilojn da modern-
aj paganoj, pli malfacile konverteblaj ol la
plej degeneritaj idolanoj de Aŭstralio aŭ
Afriko. Protestantismo depost la deksesa
centjaro dissemis dubon kaj necertecon kaj

Kiu dezirus preni sur sin la taskon de
abonperanto en Aŭstrujo? Tiu sin turnu tuj
al la administracio de Katoiika Vivo, kiu
sendos klarigojn.

Parizaj poŝtkartoj kun esperantlingva
teksto : la kolekto (20): 3 fr. fk.

Ĉe nia administracio.

Junaj teologaj studentoj francaj aŭ ali-
landaj, kiuj estas inklinaj en Esperanto leter-
ojn reciproke interSanĝi, sin turnu al Pastro
Kiessner prefekto de la Bischofl. Knaben-
seminar Kilianeum en Miltenberg a. M. (Ger-
manujo).

Katolika Esp,-Rondo deziras korespondi
kun gesamideanoj el la tuta mondo. Skribu
al S-ro Joz. Svvoboda, ul. Pilsudzkiego, 7. en
Nowa WieS (Slask) Pollando.

Lertaj korespondantoj estas serĉataj en
Pollando, Italujo, Aŭstrujo, Rumanujo, Por-
tugalujo kaj multaj aliaj landoj por Kato-
lika Vivo. Petu la kondiĉojn al la redakcio :
10, rue Pergolese, Paris-XVl.

La unuiĝoj Sankta-Francisko
kaj Sankta-Franciskino-Romana

Serĉante la feliĉon, mi atendas ĝin sub la
formo de ĉarma, sana, bonkaraktera, 20-22-
j.ira edzino, kiu scias profesion kaj mastrum-
adon kaj posedas ĝeneralan klerecon. Doto
estas dezirinda. Mi estas fraŭlo 3 o-jara, pen-
tristo, sana, idealema. Skribu, aldonante an-
kaŭ vian fotografajon, al Katoiika Vivo, sub
la cifero A. P. 20, kiu bv. perados la leter-
ojn. Nepra diskreteco kaj tuja resendo de la
fotografajo estas honore garantiataj.

LA PLEJ BONGUSTA
NEDERL A NDA CIGA R MA RKO

Gramof on - diskoj

kun muzikaĵoj

en Esperanto

Disko N° 1

Prezo

\ La sorĉa fluto, el la opero de Alozart (kanto).

I La Espero, himno esperantista (orkestro).

ALIAJ BALDAŬ SEKVOS

Libtoj estas bonaj amikoj.

La Himno-disko fariĝu viit bona amikino,
ĉar ĝi estas fleksebla, belaspekta,

Dolaro L— afrankite. bonsona, ĉarma, daŭre donas ĝojon !

Havebla ĉe « KATOLIKA VIVO » (Gratno/on-Fako)
10, Rue Pergolese, Paris-N VI

1" Jaro — N" 23

ĈIUDUSEMAJNE

mm

RŭfOliltAVlV

informiga gazeto internacia

22 Novembro 1931

ALTPATRONA KOMITATO

Msro Aŭgusto Curi, ĉefepiskopo de Bari ( Itnlujo ). — Gralo Julio
Zichy de Zichv, ĉefepiskopo de Kalocsa ( Hungarujo). — Msro Alcksandro
Caillot, episkopo tle (irenoble (Fruncujo). —- Msro Aloisius Scheiwiler,
episkopo de Sankt-Gallen ( Svislando ). — Msro Konstantin Doiuinik, help-
episkopo de Chelmno (PoHando). — Msro Pcregrino Mondaini, O. F. M.,
titola Oefepiskopo de Rhusium, eksvikario apostola en Hiitujo. — Msro Pctro
Tch’eng, titola episkopo de Sozusa, apostola vikario de Suanhwafu (Ĥinujo).

Msro Fourier Honnard, Papa prelato, rektoro de Sankta-Nikolao de la
Lorenanoj, en Romo. — Msro Tomaso Newsone, Papa prelato, fondinto de
The Vniverse, direktoro de la speciala lernejo de Besford Couit (Anglujo).

Letero el Cehoslovakujo

E1 la Vatikana Urbo

A1 la paco pere de la infanoj

Ĉefepiskopa konsistorio en Praha
organizas grandstilan dumvintran helpon

al la senlaboruloj en Ĉeĥoslovakujo

Tuj post la eldono de la papa encikliko
Nova hnpendet, kunvokis la ĉefepiskopa kon-
sistorio la konferencon de riprezentantoj de
la karitataj instltucioj, por prepari rapidan
helpon. Estis decidite, ke la konsistorio ak-
ceptas tutan aferon kiel sian, kaj komlsias
ĝian gvidon al la ĉefeparnia ligo de kato-
lika karitato.

La parohestroj kaj kredantaro estas pos-
tulataj, rigardi la rapidan helpon kiel ordon-
itan. En tiu ĉi senco estis eldonitaj la dev-
igaj instrukcioj, el kiuj ni eltiras kelke da
ideoj.

« La ordono de la Amo, estas la plej granda
testamento de la Dia Savanto, kaj samtempe
la plej granda dokumento de ia amo al I)io ».
« Kiu ne amas sian fraton kiun li vidas, kiel
li povas ami Dion, kiun li ne vidas ? » (Joh
1 , 4 , 20 .)

« La kristana amo ne estas vorta kaj senta
amo. Se la frato aŭ fratino estus nuda kaj
havus mankon je la ĉiutaga nutrajo, kaj iu
el vi al ili dirus: Iru en paco varmigu vin,
kaj satigu, sed ne donus al ili bezonatan nutr-
aĵon por la korpo, kion tio helpus ? Tial eĉ
la kredo sen la faroj estas malviva en si
mem. » (Jak. 2, 1 5 -17.)

La konsistorio urĝe petas kaj admonas la
pastraron, ke iii en ĉi liu situacio antaŭen-
iru en fervoro kaj oferemo, donante ekzempl-
on al la kredantaro, kaj fariĝante la koro de
la Safaro. E11 ĉiu paroĥa kaj monaĥeja preĝ-
ejo estu, la l 5 novembro, dediĉita al tiu ĉi
helpo minimume unu prediko, en kiu la kred-
antaro estu admonita al fruktodona agado
en tiu ĉi senco. Lokaj grupoj de « Ligo de
katolika junularo » estu per sia centro komi-
siita per kolektado de la kotizoj, ĉu financa
aŭ de diverspeca produktaĵo. La pli riĉa
kredantaro estu en la predikoj instigita, ke
ĝi akceptadu por la tagmanĝo almenaŭ unu
malriĉan infanon, aŭ memorante la vortojn
de la sankta Papo Gregorio, ke « la fasto de
la pentanto estu nutraĵo por la malriĉulo»,
rifuzu por si superfluaĵojn en ĉiutaga vivo,
kaj per tio ŝparitan rnonon dediĉu al la ka-
ritato. En ĉiu paroho la centro de la helpo
estu la paroĥa fako de la karitato, aŭ pa-
roha oficejo, kien estu deponataj la kolektita
mono, produktaĵoj, k. c., kaj de tie estu di-
vidataj inter la bezonantoj.

Dio donu, ke la aranĝoj plenumu sian
destinon.

Erancisko Kddrna.

Siatempe ni anoncis la enketon de S-ro
Paul Chanson entreprenitan en Francujo
pri la paco pere de la infanoj.

En la oktobra numero de la revuo Jus-
tice et Paix tiuokaze S-ro Chanson afable
mencias nian informon en K. V., kiu liavigis
al li leterojn el Germanujo kaj Aŭstrujo. Sed
ĉar li tiam ne scipovis la lingvon Esperanto,
li unue lernis ĝin. Konsekvence de la enketo
estas fondita infana sekcio en la Ligo de la
francaj katolikoj por la internaciaj justeco
kaj paco.

La infano, kiu aliĝas al tiu sekcio, de-
klaras voli:

1- e Sindone klopodi por plenumi siajn
devojn al sia familio kaj patrujo;

2- e Neniam ludi miiiton kun kamaradoj ;

3 - e Laŭeble malebligi, ke ili anknŭ amuz-
iĝos per tiu militludo;

4- e Kristane akcepti ĉiujn siajn kamarad-
ojn, eĉ fremdlandajn ;

5 - e Ami, en la preĝo, ĉiujn Di-infanojn,
sen distingo pri raso aŭ lando ;

6- e Helpi la katolikojn en ilia paca laboro.

En tiu sekcio « A 1 la paco pere de la iu-
fanoj » estas akceptataj ĉiuj gcknaboj de 6
ĝis 14-jaraj. La kotizo estas nur 20 ct., por
ricevi la aliĝilon.

La celo de tiu nova paca societo estas or-
ganizi preĝojn, korespondadon kun alilandaj
infanoj, interSanĝon de ludiloj okaze de Krist-
nasko, ktp. Oni permesos al ni, rimarkigi
kiom la internacia helplingvo povas multe
taciligi tian korcspondadon kaj interŝanĝon,
ĉar, kompreneble, geknaboj povos facile lerni
Esperanton, dum alia fremdlanda lingvo pos-
tulos de ili tro muite da tempo kaj laboro.
Tial ni invitas la gvidantojn de tiu asocio,
enkonduki Esperanton.

Por aliĝoj de infanoj kaj pluaj sciigoj sin
turni al S-ino Jean Prudhommeaux, 4, rue
des Fosses-Saint-Jacques, en Paris-V.

Ni esperas, ke niaj francaj legantoj baldaŭ
Sendos la aliĝon de siaj infanoj al tiu bela
movado, kies celo estas la senarmigo de ia
koroj.

Abisianoj kaj donis klarigojn pri la historio
kaj stilo de la konstruaĵo. La Papo gratulis
pro la farita laboro.

I.a Sankta-Patro tiam iris al la nova tri-
bunalo, ĉe kies sojlo atendis ĉiuj juĝantoj en
sia profesia vestaro. Pio XI-a eniris kaj
atente rigardis ĉion, eĉ la malliberejon, sed
tiam li ne sukcesis kaŝi petolan rideton, ĉar
verŝajne ĝi estos ne ofte okupata.

La promenado tra la urbo daŭris per la

Papa promenado tra la urbo

Lia Papa Moŝto Pio XI-a elektis la fest-
tagon de ĉiuj Sanktuloj par dctale viziti la
urbon, kie okazis tiel profundaj kaj grandaj
ŝanĝoj de post du jaroj. Oni jam scias ja, ke
la nuna reganta Papo mem prizorgis la tutan
modernan aranĝon de la Vatikana Stato. De
post la Papo Siksto V-a oni ne estas vidinta
tian konstru-Iebron.

La vetero estis somere belega. Je la 11 horo.

Lia Papa Moŝto vizitas la Vatikanan Urhon

vizito de la nova mozaikfabrikejo, de la fer-
voja stacidomo, kie la Papo renkontis Inĝe-
nieron Forziati, direktoron de la fervoja kons-
truado de la Itala reĝolando, kaj liajn kun-
laborantojn, al kiuj li esprimis sian kon-
tenton.

De la stacio Pio XI-a iris al la nova pa-
laco de la guberniestro, vere impona kaj
belega konstruaĵo. Alvenante la Papo ak-
ceptis la aklamajn homaĝojn de Kardinalo
Pacelli, ŝtata sekretario, de Patro Gianfran-
cesclii, direktoro de la radio-stacio, de Patro
Stein, kaj de multaj aliaj.

La Papo detale vizitis la guberniestran
palacon kaj admiris ĝian taŭgan aranĝon.

Elirinte el la palaco, la Sankta-Patro en-
aŭtomobiliĝis por fini la promenadon per
vizito al la Etiopia Kolegio, la sola, kiu est-
as en la Vatikana Llrbo. Per sia ĝentileco kaj
bonkoreco Lia Papa Moŝto montris, ke li
estas vere la patro de ĉiuj kristanoj, kia ajn
estas ilia raso.

Estis la 14 horo, kiam Pio XI-a reiris siajn
privatajn apartementojn.

Ĉe la sonoriloj de Sankta-Petro

M ardon 3 novembro, Lia Papa Moŝto Pio
XI-a iris vespere al la sonoril-turo de la ba-
ziliko Sankta-Petro, por inaŭguri la elektran
sonoradon. La Papon akompanis Kardinaloj
Pacelli kaj Frŭhvvirth, kaj kelkaj kanonikoj
de la baziliko.

La ses sonoriloj elektre funkciis antaŭ la
Papo, kiu intesese petis detalajn klarigojn
pri la instalaĵo.

Petrano.

Pio XI-a aŭtomobile alvenis al la pordo de la
Zecca, kie lin atendis la guberniestro de la
Vatikana Urbo, S-ro Serafini. La Papo estis
simple akompanata de Msro Arborio Mella
di Sant’E!ia, sekreta kameristo. Lia Papa
Moŝto piede marŝis tra la via delle Fonda-
menta ĝis la absido de la baziliko Sankta-
Petro, kie li haitis, por ekzameni la arhitek-
turajn restaĵojn lasttempe r^tipvitajn okaze
de diversaj laboroj, pri kiuj ni jam paroljs
en antaŭa letero. Msro Ludoviko Peilizzo,
titola ĉefepiskopo de Damiata, ekonomo de
ia papa baziliko, donis Ia klarigojn al la
Papo, ĉirkaŭata de Komandanto Nogara^
ĝenerala direktoro de la rnuzeoj kaj galerioj
de la Vatikano, de Msro Gaetano Malchiodi,
komisaro por la publikaj laboroj, Inĝeniero
Josefo Momo, Inĝenieroj Castelli kaj de Rossi.
La Papo montris intereson al tiuj restajoj,
kiuj datumas de la fondo de la baziliko.

Poste Pio XI-a daŭris Ia iradon tra la
strato kaj alvenis al la sojlo de la antikva
preĝejo de la Abisianoj, kiu estas renovigita.
Antaŭe tiu preĝejeto estis ĉirkaŭita de dom-
etoj. Sed lasttempe oni ĝin malohstrucis kaj
riparis, por redoni al ĝi la malnovan aspekt-
on. Ĉe la pordo atendis la Papon Msro
Caccia Dominioni, ĉambro-mastro, NN. SS.
Pizzardo, Ottaviani, Cremonesi kaj Zantpini,
Prelatoj Migone, Callori di Vignale, Confa-
lonieri, Venini, Mariani kaj Chiapetta.

La kompetenta arliitekturisto, Profesoro
Giovannoni, direktoro de la Supera Lernejo
Arhitektura de Romo, helpata de siaj kun-
loborantoj Rosi, Busiri kaj Manzia, vizitigis
la riparitan preĝejeton Sankta-Stefano de la

La katolika gazetaro kaj la nia

La semajna gazeto La Vie catholitjue, el
Parizo, represis, en sia nuntero de la 7 no-
vembro, la manifeston pacan de la germanaj
katolikoj, laŭ KatoUka Vivo. La francaj ĵur-
naloj La Croix du Nord, en sia numero de
la 29 oktobro, kaj La Kepublique de l'Isere,
en sia nuntero de la 4 noventhro, ankaŭ re-
presis ĝin.

La nederlanda Echo van het Land van
Cuvk represis ĉiujn aprobajn leterojn de
niaj altrangaj protektantoj, en diversaj nu-
meroj, kaj ankaŭ publikigis resunton de la
ĉefartikolo de Pastro Rambous pri la sklav-
eco en Sovet-Rusujo.

La Benediktanaj bibliotekoj

en Aŭstrujo kaj Germanujo

La ŝatata revuo Studien und Mitteilungen
publikigis statistikon pri la bibliotekoj de la
Benediktatiaj monaĥejoj en Aŭstrujo kaj
Germanujo.

Laŭ ĝi enhavas malpli ol 20.000 volumojn:
Eichstatt ( 5 ), Trier (14).

De 20.000 ĝis 40.000 : Altenburg ( 25 ), Mi-
chelbeuern ( 25 ), Augsburg ( 3 o), Sankt-Lam-
bertus ( 32 ), Sankt-Odilien ( 35 ), Seckau ( 35 ),
Neresheim ( 3 ĵ), Ettal ( 37 ).

De 40.000 ĝis 80.000 : Lambach (40), Otto-
beuren (42), Sankt-Paulus eu Karintio (42),
Scheyern (60), Seitenstetten (60), Maria-Laach
(70), Beuron (70), Gottvveig (72).

De 80.000 ĝis 100.000: Melk ( 83 ), Salzburg
(92), Admont (98), Wien (too), Mŭnchen (100),
Kremsmunster (too), Metten (100).

Tiuj ciferoj estas elokventaj. Por 24 mo-
naĥejoj oni atingas 1.377.000 volumojn, kio
havigas meznombron de 57.000 volumoj po
biblioteko. Oni devas rimarkigi, ke el la cit-
itaj monaĥejoj kelkaj estas tute novaj, kiel
ekzemple tiuj de Trier kaj Neresheint, kiuj
tamen jam posedas bibliotekon kun 14.000
kaj 37.000 volumoj.

La francaj katolikoj kaj la radio

De nun anlcaŭ frarica radio-posteno disaŭ-
digas speciale katolikajn paroladojn kaj
kantojn. Estas la posteno Radio L. L., kies
ondolongeco estas 370 metra. La disaŭdigoj,
kies titolo estas « Katolika floro », okazas
ĉiudimanĉe je la 17-a. La diversaj katolikaj
organizajoj en Parizo prizorgos la prograinon,
kiu enhavos paroladon, muzikaĵojn kaj recit-
ajojn.

Aldonu ni, ke la religia parolado, jam
delonge organizita, en la posteno Radio-
Paris, ankaŭ okazos ĉiudimanĉe tagmeze.

Svislando ne volas ignori la Di-nomon

ajn civitatano malfermi referendumon. La
popola voĉdono okazis, la 1 novembro lasta,
kaj ĝi estis triumfo por la kristana ideo.
7.000 voĉoj petis la forigoa de la religia
espriiuo, kaj 17.000 postulis ĝian reston. Se
oni komparas tiun ĉi ciferon kun tiuj de la
lastaj balotelektoj, oni devas konkludi, ke
multaj ne-katohkoj mem petis la konservon
de la antikva komenco de ĉiuj oficialaj akt-
oj. Svislando ne volas ignori la Di-nomon.

Argus.

Oni certe scias, ke en Svislando ĉiu kan-
tono estas preskaŭ tute aŭtonoma. Gis nun en
Ticino, laŭ speciala leĝo, ĉiu oficiala akto
komenciĝis per la vortoj : « Je la nomo de la
Di-Sinjoro. . . » Sekve de kontraŭreligiaj
manovroj la Supera Konsilantaro, kiu respond-
as al la Deputat-ĉambro, voĉdonis leĝon, kiu
torstrekis la pian kontencon de la oficialaj
aktoj.

Sed la Ticina Komitato de la Katolika
Asocio tuj entreprenis referendumon; la svisa
leĝo perntesas ja al iu ajn societo aŭ eĉ al iu

Kun la permeso de la ekleziaj aŭtoritatoj

Respondeca Redaktoro (Gerant ) : Th. MFRVILLE.

Presojo J. SOLSONA, 9, rue Hall6, Parit-14*. - Gob. 62-71